Beklerken

Kaybolmuş Peygamber,
Cemaatinin peşinde,
Derviş rızasını almış,
Kurbanını boğazlamanın eşiğinde.
Bütün azizleri yakalamış biri,
Sevgilinin koynunda.
Taşımaktan yorulmuş güneşi
Omuzları üzerinde.
Ellerini yakarmış, cübbesini örtmüş.
Getirmiş yalnızlığı kışı.
Filizlenene dek dirilişi, baharın kanatlarında.

Reklamlar
Explore posts in the same categories: Şiir

3 Yorum “Beklerken”

  1. metemorfoz Says:

    cemaat besleyenin işi de zordur hani..

  2. oyunbozan Says:

    kanatlar taşırmı ki onu

  3. Danubsky Says:

    Uyandığımızda bu uykudan, o kanatları dolduran rüzgar olucaz.Olacağız!


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: