Ruh

Var olduğumuz andan itibaren,
Ruhumuzu soğurmaya başladık evrenden.
Paylaşmak şartı ile, sırası geldiğinde.

Bu yüzden o kadar çok sever, annesini insan.
Ve sarılmalı dostuna çekinmeden.
Bende senden, sende benden çok var bu yüzden.

Explore posts in the same categories: Beyan

13 Comments on “Ruh”

  1. oyunbozan Says:

    kocaman sariliyorum ben sana o zaman. :)

  2. metemorfoz Says:

    olmaz mı paşam, hem de o kadar çok ki fedakarlık diye de bir kavram var, di mi ya?

  3. bencilkirpi Says:

    fedakarlık niye var?

  4. oyunbozan Says:

    fedakarlik yok bence.. herseyin altinda ben ve sen var…

  5. metemorfoz Says:

    samimiyet var diye var fedakarlık neden olcek, inanmakla ilgili bişilere var, sonra bi de gerçeğin farkında olmak var var rrr.

  6. oyunbozan Says:

    işte bunların sonu hep sana ve bana dayanıyor mete..

  7. gozzi Says:

    bit-tim

  8. banu Says:

    bu yüzden tutunmanın anlamı yok, boşluk diye birşey biz ona karıştıkça var ve bu yüzden helezonik hareket bir okun hareketinden daha bize yakın. sarmallaşan kaos şahitleri soğuruluyor hergün hergün hergün…

  9. orcrist Says:

    sentutunyinede

  10. aklakara Says:

    hepimiz birimiz, birimiz hepimiz

  11. an(ı)lık Says:

    artık ne zaman yazarsın ki danub yoksa sen de mi küsenlerdensin…

  12. Danubsky Says:

    Küskünlük yok, akıyorum nehirle birlikte.(bakınız:serbest düşüş, beyan no 2)Sizleri de beklerim…

  13. asuahua Says:

    biraz da buraya aksan..bu taraflara aksan..ya da en iyisi sen biraz buraya ak ben de biraz oraya akayım :P :)


Comment: