Salınırken düşemezsin,
Güçlüyken hala köklerin.
Eğilemezsin, meyvelerini bırakmaya.
Taze hışırtısı saçlarının,
Dalgalanan salkımların.
Kurudun, düştün, saplandın.
Yeşerdin yine, gidemezsin.
Bekle ki rüzgar yine essin.
This entry was posted
on Mart 26, 2008 at 9:21 am and is filed under Şiir.
You can subscribe via RSS 2.0 feed to this post's comments.
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
Nisan 2, 2008 at 5:01 pm
bekledim..
Nisan 19, 2008 at 6:03 pm
rüzgar değilse beklenen
Nisan 22, 2008 at 9:53 pm
ya bir kelebeğin kanatlarından doğduysa o rüzgar?
Mayıs 13, 2008 at 7:27 am
esmiyo mu hala ?