Davay!

Kafam kazan, ben kepçe.

Karıştırıp duruyorum içtikçe.

Düşte miyim, dertte miyim bilmiyorum.

O ne, ipin ucunu göremiyorum.

Gamzenin içinden öpüyorum, gülüyosun.

Ruhumu sanki bedenimden sıyırıyosun.

Dur, yapma diyemiyorum.

Düşüyorum, birbirimizi yediğimiz sofranın içine.

Nereye kaçsam, bilemiyorum.

Neden korkuyorum?

Explore posts in the same categories: Şiir